درود بر تو :

چندیست که در تلویزیون «جام غم» اروپا، سریالی به نام ((شهریار)) نشان می دهد. میدونم که هم میهنان ایرانی نیز این سریال را دیدند.

البته جای تکذیب یا تائید حرفها و نقد های سیاسی و اجتماعی در مورد این فیلم اینجا نیست.

من به یک دوره کوتاه از داستان زندگی این مرد آذری به نقل از ویکی پدیا، و هنر بی نظیرشون، دارم.

محمدحسین شهریار

شهریار به سال ۱۲۸۵ درتبریز متولد شد.دوران طفولیت خود را در روستای مادری قایش قورشاق و روستای پدری خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان ایران سپری نمود . پدرش حاج میر آقا خشکنابی نام داشت که در تبریز وکیل بود. پس از پایان سیکل اول متوسطه در تبریز در سال ۱۳۰۰ برای ادامهٔ تحصیل از تبریز به تهران رفت و در مدرسهٔ دارالفنون (تا ۱۳۰۳) و پس از آن در رشتهٔ پزشکی ادامهٔ تحصیل داد. حدود شش ماه پیش از گرفتن مدرک دکتری «به علل عشقی و ناراحتی خیال و پیش‌آمدهای دیگر» ترک تحصیل کرد (زاهدی ۱۳۳۷، ص ۵۹). پس از سفری چهارساله به خراسان برای کار در ادارهٔ ثبت اسناد

، شهریار به تهران بازگشت . در سال۱۳۱۳و زمانی که شهریار در خراسان بود پدرش حاج میرآقا خشکنابی فوت می‌کند. و به سال ۱۳۱۵ در بانک کشاورزی استخدام و پس از مدتی به تبریز منتقل شد. بعدها 

 وی را يکی از پاسداران شعر و ادب ميهن خواند و عنوان استاد افتخاری دانشکده ادبيات تبريز را نیز به وی اعطا نمود

در سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۰ اثر مشهور خود حیدر بابایه سلام را می‌سراید. گفته می‌شود گه منظومه "حیدربابا" در شوروی به۹۰ درصد زبان‌های جمهوری‌های آن ترجمه و منتشر شده است.

در تیر ماه ۱۳۳۱ مادرش درمی‌گذرد. در مرداد ماه ۱۳۳۲ به تبریز آمده و با یکی از بستگان خود به نام خانم عزیزه عمید خالقی ازدواج می‌کند که حاصل این ازدواج سه فرزند ، دو دختر به نام‌های شهرزاد و مریم و یک پسر به نام هادی هستند.

شهریار پس از انقلاب ۱۳۵۷، شعرهایی در مدح نظام جمهوری اسلامی و مسئولین آن... (انتشار پس از مرگ شهریار)سرود.

شهریار در روزهای آخر عمر به دلیل بیماری در بیمارستان مهر تهران بستری شد و پس از مرگ در ۱۳۶۷، بنا به وصیت خود در مقبرةالشعرا در تبریز دفن شد.

 حیدر بابا سلام

درود بر تو :

سرود ملی ایران با حضور چهره های مطرح سینمایی و صدای گرمشون را گوش کنید و ببینید.

ایران، مهر، محبت، صفا، گنج های طبیعی، اندیشه بدان همیشه شامل حالش، ای ایران خرم بهشت من

.       

سیروس جونم دستت درد نکنه با فرستادن این ویدئو کلیپ میهنی  

به امید روزی که دست هر دشمنی از میهنمون کوتاه شود.

تندرست، جاوید و بهروز زیوی هم میهن گلم... بدرود.

 درود بر تو :

چند سال پیش در مورد تفاوت عشق با دوست داشتن در چند پست متنوع نوشته بودم.

 موردی بسیار آموزنده را از دوست خوبم دارم که برایت در این پست می نویسم.

دنیز دوست نیکم گفته:

بين دوست داشتن و عشق ورزيدن فرق زيادي است . در دوست داشتن تعهدي وجود ندارد ولي عشق ورزيدن تعهد است . به همين علت است كه مردم زياد راجع به عشق حرف نميزنند . در واقع مردم به نحوي از عشق حرف ميزنند كه تعهدي مورد نياز نباشد . مثلا ميگويند : (( من عاشق بستني هستم )) چگونه ميتوان عاشق بستني بود ؟ ميتوان بستني را دوست داشت اما نميتوان عاشقش بود . يا ميگويند : (( عاشق سگم هستم )) يا (( عاشق ماشينم هستم )) ميگويند عاشق اينم , عاشق آنم ; اما مردم واهمه دارند از اينكه به همديگر بگويند عاشق هستند .

مردم به هم ميگويند (( به شما علاقه دارم )) چرا به هم نميگويند (( عاشق شما هستم )) براي اينكه عشق تعهد آور است . عشق درگير شدن است – خطر كردن و مسووليت پذيري است . علاقه داشتن گذراست . من امروز دوستتان دارم و فردا ممكن است دوستتان نداشته باشم – هيچ خطر كردني با آن همراه نيست .
علاقه و دوست داشتن تصنعي و سطحي است . عشق نافذ است و به عمق وجود رخنه ميكند . روح شخص را لمس ميكند . هيچ عشقي معمولي نيست . عشق نميتواند معمولي باشد و گرنه عشق نيست . اگر عشق را معمولي بدانيم در فهم پديده عشق راه خطا رفته ايم . عشق هميشه غير معمولي و روحاني است . اين است تفاوت بين علاقه و عشق . علاقه هميشه مادي است و عشق هميشه روحاني .

   با سپاس از دوست نیکم، دنیز گلم  

عشق در لحضه پديد می آيد ، دوست داشتن در امتداد زمان ، اين اساسی ترين تفاوت ميان عشق و دوست داشتن است .

پس تو نیز

عاشق شو ار نه روزی کار جهان سرآيد
ناخوانده درس مقصود از کارگاه هستی

عشق را بهتر بشناسیم

.بدرود

درود بر تو  :

خوشخالم از اینکه برای دوستانم قدم خیر داشتم و همه پس از گذشت زمانی نه چندان طولانی به خانه بخت رفتند.

این دوست نیکم مرا  با صدای استاد شجریان ها بیشتر آشنا کرد.

از ایران چه سی دی ها و آلبوم های زیبایی برایم نفرستاد.

حتی آنجا که بودم برای هدیه تولدم کتاب شاعر مورد علاقه ام «خیام» را برایم هدیه آورد.

زمانی که درب آستان جانانت را بر جانان باز گشودی من میدانستم که خبرهایی باید باشد که کم پیدا شدی!!!

خیلی وقت بود ازت خبر نداشتم ولی خوشبختانه امروز نامه ای برایم فرستادی که گویای همین تحولات زندگیت بود.

 این دسته گل نیز برای هر دوتون"حیف که ایران نبودم..."

حافظ چنین گفت مرا :

بیا و کشتی ما در شط شراب انداز      خروش و ولوله درجان شیخ و شاب انداز

مرا به کشتی باده در افکن ساقی      که گفته اند نکوئی کن و در آب انداز

siasiasiasiasiasia

جانان بسیار خوشحالم کردی از اینکه هرچند دیر، ولی در جریانم گذاشتی .

امیدوارم همیشه با تنی سالم و بدور از مشکلات جسمی همراه با یار و همراه عزیزت زندگی را بگذرانید

.

بسیار دوستتان میدارم

تا درودی دگر بدرود.